Czy wiesz że nieleczony zespół bezdechu we śnie może być przyczyna wypadku ?

Mimo że załączony film przedstawia problem senności kierowców w sposób żartobliwy to sam problem jest niezaprzeczalnie poważny.

Według amerykańskich badaczy (Kales, Straubel. Obstructive Sleep Apnea in North American Commercial Drivers. Industrial Health 2014) najczęstszą przyczyną medyczną nadmiernej senności w ciągu dnia u kierowców są nieleczone zburzenia oddychania podczas snu z ich najczęstszą postacią – zespołem obturacyjnego bezdechu we śnie (OBS). Nieleczony OBS zwiększa siedmiokrotnie ryzyko udziału w wypadku drogowym. Powtarzające się przerwy w oddychaniu zakończone mikrowybudzeniami przyczyniają się do fragmentacji snu a w konsekwencji do jego niedoboru.
Brak snu zaburza funkcjonowanie kierowców podobnie jak alkohol (brak efektywnego snu w ciągu ostatnich 24 godzin obniża zdolność reakcji w sposób zbliżony jak 1,0 ‰ alkoholu we krwi).

Czy wiesz że nieleczony zespół bezdechu we śnie może być przyczyna wypadku ?

Mimo że załączony film przedstawia problem senności kierowców w sposób żartobliwy to sam problem jest niezaprzeczalnie poważny.

Według amerykańskich badaczy (Kales, Straubel. Obstructive Sleep Apnea in North American Commercial Drivers. Industrial Health 2014) najczęstszą przyczyną medyczną nadmiernej senności w ciągu dnia u kierowców są nieleczone zburzenia oddychania podczas snu z ich najczęstszą postacią – zespołem obturacyjnego bezdechu we śnie (OBS). Nieleczony OBS zwiększa siedmiokrotnie ryzyko udziału w wypadku drogowym. Powtarzające się przerwy w oddychaniu zakończone mikrowybudzeniami przyczyniają się do fragmentacji snu a w konsekwencji do jego niedoboru.
Brak snu zaburza funkcjonowanie kierowców podobnie jak alkohol (brak efektywnego snu w ciągu ostatnich 24 godzin obniża zdolność reakcji w sposób zbliżony jak 1,0 ‰ alkoholu we krwi).

ASTMA A CIĄŻA

Astma jest przewlekła choroba zapalna dróg oddechowych. Występujące przewlekle zapalenie powoduje nadreaktywność oskrzeli, prowadząc do napadów świszczącego oddechu, duszności, uczucia ściskania w klatce piersiowej i kaszlu. Objawy występujących szczególnie w nocy i nad ranem. Napadom tym towarzyszy rozlana obturacja oskrzeli o zmiennym nasileniu, często ustępująca samoistnie lub pod wpływem leczenia.

Astma jest jedna z najczęstszych przewlekłych chorób układu oddechowego i dotyczący 3-15% populacji (w Polsce 5,4%).

Wśród kobiet w  ciąży stwierdza jest u ok. 0,4-4%. Astma stanowi najczęściej występującą przewlekłą chorobę układu oddechowego u kobiet ciężarnych.U części osób stopień kontroli ciężkości astmy w ciąży może ulec zmianie. U blisko 1/3 kobiet dochodzi do pogorszenia kontroli astmy, u 1/3 kontrola ulega poprawie a u 1/3 pozostaje bez zmian. Większość źródeł wskazuje że najczęściej nasilenie objawów występuje miedzy 24 a 36 tyg. ciąży. Zwykle w ostatnich tygodniach objawy ulegają zmniejszeniu

W ciąży należy zachować szczególna rozwagę w stosowaniu leków. Jednak zmiany utlenowania krwi matki mogą powodować istotne zaburzenia utlenowania płodu. Dlatego źle kontrolowana astmy w ciąży stanowi większe ryzyko niż potencjalne zagrożenie wynikające z zastosowanego leczenia  (leczenie jednak powinno być prowadzone pod kontrolą specjalisty -alergologa lub pulmonologa- z uwzględnieniem konieczności indywidulanego doboru leków). Ciężkie zaostrzenia powinny być leczone w warunkach szpitalnych.

ASTMA A RYZYKO POWIKŁAŃ  PO ZABIEGACH OPERCYJNYCH

Astma przyczynia się do zwiększenia ryzyka  powikłań  oddechowych zarówno podczas jak i po operacji. Ryzyko zależne jest nie tylko od rodzaju operacji ale i od stopnia kontroli astmy. Ryzyko jest istotnie wyższe u pacjentów po zabiegach w obrębie klatki piersiowej i nadbrzusza. Także na jego zwiększenie ma wpływ zastosowanie intubacji dotchawiczej.

Przed planowanym zabiegiem u chorego z astmą powinna być wykonana spirometria wraz z konsultacją specjalisty (pulmonologa lub alergologa).  Termin konsultacji powinien uwzględniać ewentualna konieczność modyfikacji leczenia u osób z astma częściowo kontrolowana lub niekontrolowana. W przypadku uczulenia na leki konieczne jest poinformowanie o tym lekarza w celu uwzględnienia tych informacji podczas wyboru leków do znieczulenia. Także konieczność stosowanie glikokortysterydów ogólnoustrojowych w ciągu ostatnich 6 miesięcy powyżej 3 tyg. wpływa na zalecenia w okresie okołooperacyjnym.

Zapamiętaj. Astma przyczynia się do zwiększenia ryzyka  powikłań  oddechowych zarówno podczas jak i po operacji. Jeśli chorujesz na astmę i rozważane jest u Ciebie leczenie zabiegowe wskazana jest u Ciebie ocena efektywności terapii (stopnia kontroli) i ewentualna modyfikacja leczenia w okresie okołozabiegowym. 

Materiał opracowano na podstawie rozdziału Astma w podręczniku Interna Szczeklika 2013

Co to jest neublizacja ?

Nebulizacja jest metodą pozwalającą na podawanie roztworów lub zawiesin podczas leczenia inhalacyjnego. Jest metoda stosowana zarówno w praktyce ambulatoryjnej jak i szpitalnej.

Kiedy zastosować nebulizacje? Wskazania do nebulizacji

Nebulizacja określonego produktu leczniczego (leku) jest zalecana w przewlekłych i  niektórych ostrych chorobach górnych i dolnych dróg oddechowych u dzieci i dorosłych. Jest forma stosowaną miedzy innymi u pacjentów z przewlekła obturacyjną choroba płuc (POChP), astmą, mukowiscydozą.Zalecana jest gdy istnieje konieczność podawania dużych dawek leków działających miejscowo w drogach oddechowych (SABA, LAMA, GKSw, antybiotyków). Zalecana jest u chorych którzy nie mogą wykonać odpowiednio silnegoi głębokiego wdechu pozwalającego na poprawne użycie DPI lub pMDI-BA. Wskazaniem jest także brak tolerancji innych form podawania wziewnego leku.

Ograniczenia nebulizacji

Rozległe zmiany skórne wokół ust chorego lub zmiany zapalne w obrębie jamy ustnej stanowią czasowe przeciwskazana do tej terapii.

W Polsce rejestracje do stosowania w nebulizacji maja następujące leki: ambroksol, bromek ipratropium, budezzonid,dornazaalfa,fenoterol+bromek ipratropium, kolistyna, proppionian flutykazonu, tobramycyna, salbutamol.

Pamiętaj. Nebulizacja jest jedną z form  podawania leków wziewnych w praktyce ambulatoryjnej.  Jej zastosowanie może zlecić lekarza. Wymaga zastosowania odpowiednich urządzeń. Jest forma stosowaną miedzy innymi u pacjentów z przewlekła obturacyjną choroba płuc (POChP), astmą, mukowiscydozą

Źródło:  Polski Konsensus Nebulizacyjny  Medycyna Praktyczna. Pneumonologia 1/2013