Po raz pierwszy apart CPAP wykorzystujący metodę oddychania powietrzem pod dodatnim ciśnieniem w drogach oddechowych (continuous positive airway pressure) zastosował Collin Sullivan i wsp. w 1981 roku. Szybko stał się podstawową metodą leczenia dorosłych z ciężkim obturacyjnym zespołem bezdechu we śnie. Przywraca drożność drogom oddechowym poprzez ich pneumatyczne usztywnienie. Zapobiega spadkom prężności tlenu i wzrostowi dwutlenku węgla we krwi w nocy. Architektura snu ulega normalizacji co skutkuje zmniejszeniem takich objawów jak senność dzienna. W badaniach psychologicznych obserwują się poprawę pamięci, koncentracji uwagi. Ryzyko rozwoju chorób sercowo-naczyniowych i przedwczesnej śmieci zmniejsza się.

Wczesniej jedynym w pełni skutecznym zabiegiem pozwalającymi na oddychanie w nocy pomimo występujących bezdechów była tracheostomia. Otwór na przedniej powierzchni szyi wchodząc do tchawicy pozwala bowiem na dopływ powietrza do płuc w nocy z pominięciem nosa, gardła i krtani w sytuacji kiedy to w nocy pozostawały one niedrożne. Dziś jako leczenie wykorzystywaną jest niezwykle rzadko w tej grupie chorych.

 Foto http://balmain-village-voice.whereilive.com.au/news/story/helping-people-to-sleep-easy/